Nepal 2024: 70 Dag Drea.

Zaterdag 21 december.
Vandaag nemen we afscheid van Drea. Zij heeft taart en drankjes gekocht voor iedereen.
Ik zet het neer en ga gelijk weg hoor, zegt ze. Ik wil geen gedoe.
Je hoeft geen gedoe, maar je moet mensen wel even de gelegenheid geven om dag te zeggen, zeg ik.

Ik weet dat Binu een cadeautje voor haar heeft gekocht. Ik weet dat de kinderen tekeningen hebben gemaakt. Ik weet ook dat ze een foto-album krijgt waar van elk kind een foto in zit. En ik weet dat ze met een berg khata's om naar huis gaat.

Daarna loop ik met haar mee. We hebben nog tijd voor een laatste kop koffie in de zon op het terras van haar favoriete tentje, Yak Cafe. Daarna naar het guesthouse waar we lunchen. En dan is de taxi daar en moeten wij elkaar ook gedag zeggen. Een hele goede reis Drea.

Ik vond het hartstikke leuk en gezellig om met haar op te trekken. Ik bewonder haar energie en ongedwongenheid. Ik hoop haar vaker in Nepal te ontmoeten.

Ik ga terug naar het tehuis. De kapper is er, alle jongens worden gekortwiekt. Sommige kids zijn extra aanhankelijk omdat ze weten dat ik morgen voor het laatst ben. Doordat Chhechi zulke lange dagen naar school moet heb ik haar amper gezien. Ik heb een kettinkje voor haar meegenomen en neem nu even wat tijd met haar alleen om alvast een beetje afscheid van haar te nemen. Morgen zie ik haar alleen maar even voor schooltijd.

Ik ga samen met haar op bezoek bij Aisha en Meena. Ik had die meiden beloofd dat ik nog op de thee zou komen dit jaar. Op de valreep dus.

Saroj komt vanavond nog een keertje langs. We hebben het over zijn toekomst, hoe hij die voor zich ziet en hoe hij denkt zijn idealen en doelen te bereiken. Morgenavond zie ik hem voor de laatste keer.